Peru | Overnachten op het Titicacameer, een onvergetelijke ervaring

Titicaca, Peru

Eén van de vele hoogtepunten tijdens een reis door Peru, is absoluut een verblijf op het Titicacameer. Een overnachting bij een lokale familie op een drijvend eiland van riet is een mooie manier om meer te weten te komen over het leven op het meer.

De meeste mensen die het Titicacameer bezoeken, boeken een dagtour vanuit Puno naar de Uros eilanden en eventueel nog naar Tacquile. Je gaat van boord op een van deze eilanden en wordt vriendelijk verzocht iets te kopen op een van de uitgestalde kleedjes met souvenirs. Vervolgens maak je een boottocht op de toeristische versie van wat oorspronkelijk een rieten roeiboot was. Enorm commercieel en niet iets dat mij aantrok. Daarom koos ik ervoor zelf een accommodatie te regelen, zonder tussenkomst van een tourbureau. Wij hadden uiteindelijk een fantastische nacht op Qhanita Lodge.

Niet doen: een dagtour naar Titicaca! Wel doen: een overnachting op een eiland!

Het Titicacameer
Het Titicacameer ligt in het zuiden van Peru en vormt een natuurlijke grens met Bolivia. Het ligt op 3850 meter boven de zeespiegel en heeft een oppervlakte van ongeveer 8000km 2. Geologen zijn het niet eens over de oorsprong van het meer. Er wordt nu aangenomen dat het meer een enorme met water volgelopen krater is. Op het meer vind je verschillende drijvende eilanden van riet, die bewoond worden. De bekendste eilanden zijn de Uros eilanden, vernoemd naar de Indianen die er vroeger leefden. Hier leven de bewoners inmiddels grotendeels van het toerisme en verdwijnen de tradities langzaam. Daarnaast zijn er nog een aantal andere eilanden, waar de eilandbewoners nog wel traditioneler leven.

Een etmaal op een rieten eiland

Om 9:00 uur worden we bij ons hotel in Puno opgehaald door een taxi chauffeur die ons naar de plek brengt waar we door de eigenaar van de accommodatie met de boot worden opgewacht. Een plek ver weg vanuit de haven waar de tourboten vertrekken. We maken kennis met Armando en stappen op het kleine motorbootje met onze bagage. Het is strakblauw en hebben zin in dit nieuwe avontuur. We passeren de Uros eilanden en zien dat de bewoners zich klaar maken voor een nieuwe dag vol toeristen. Wij varen er voorbij, naar de eilandjes waarbij het wel mogelijk is om te overnachten. Dat zijn er een stuk minder en deze worden niet bezocht door dagjesmensen of tours. Het is een prachtig gezicht al die rieteilanden op het meer.

Titicaca, Peru

Titicaca, Peru

Titicaca, Peru

Drijvende eilanden van riet 

Riet neemt een belangrijke plaats in het leven van de eilandbewoners. Het vormt het basismateriaal van het eiland en van de huizen die ze erop bouwen. Het eiland bestaat uit een blok van ongeveer 1 meter modder waar het riet op groeit. Hierop worden vervolgens vele lagen riet gelegd. Deze lagen riet geven de eilanden hun drijfvermogen en maken het mogelijk dat er een gemeenschap op het eiland wordt gemaakt. Het duurt ongeveer één jaar om een klein eilandje op deze manier te bouwen. Het eiland waarop wij zitten is groter en in de loop der jaren is er steeds een deel ‘bijgebouwd’. Her en der om het eiland staan palen, waar het eiland met touwen aan vast is gemaakt. Anders zou het eiland al vrij snel aan de andere kant van het meer liggen. Nadat het eiland is gebouwd, volgen de huizen. Deze bestaan uit een houten frame die daarna gevuld worden met riet uit het meer.
Na 20 dagen wordt het hele eiland waarop wij zitten van bovenaf van nieuw riet voorzien omdat de onderkant van het rieten eiland verrot en langzaam zinkt. Een enorm arbeidsintensief proces dus. Het riet op het meer wordt gekapt en er zijn ongeveer 20 volle boten nodig om het eiland opnieuw van riet te kunnen voorzien. Na ongeveer 2 jaar moet het hele eiland ook nog eens verplaatst worden.

Titicaca, Peru

Titicaca, Peru

Titicaca, Peru

We stappen van boord en zijn diep onder de indruk van de plek waar we het komende etmaal doorbrengen. Alles om ons heen bestaat uit riet. We lopen op het krakende riet, de hutjes zijn er van gemaakt, de roeiboot, de schommel, de uitkijkpost. En dat midden op het water. Het uitzicht is werkelijk waar adembenemend. En wat is het prachtig en gezellig ‘ingericht’. Op een aantal vlonders bij het water staan stoeltjes, waar je kan genieten van de rust en de uitzichten. Er hangen hangmatten en schommels, voor het relax-gevoel. In een van de hutjes is het gedeelte waar je ontbijt, luncht en dineert. Thee is hier gratis verkrijgbaar en water, cola, bier en wijn te koop. Vanaf de nogal gammele uitkijktoren heb je een mooi uitzicht op het eilandje zelf en op de omgeving. 

Titicaca, Peru

We hebben een prachtige hut met twee grote bedden, met uitzicht op het eilandje. De kamer is voorzien van mooie Peruaanse details: kleurrijke dekens, kussens en gordijnen, een bijzondere lamp, rieten mandjes in de vorm van een boot. De hutten zijn in tegenstelling tot veel andere eilandhutjes voorzien van een houten vloer, die op het riet is gelegd. Ook hebben we een eigen badkamer met douche en warm water, waarbij gebruik wordt gemaakt van zonnepanelen. De Peruaanse overheid heeft de afgelopen jaren zonnepanelen laten installeren op de eilanden. De Uros-gemeenschap betaalt hier de komende zeven jaar een vergoeding voor om de overheid terug te betalen. 

Titicaca, Peru

Nadat we zijn ‘ingechecked’, installeren we ons met een boekje in een van de hangmatten aan het water. Het is fijn om hier te zijn, even weg van de drukte van de steden en de vele activiteiten die we de afgelopen dagen hebben ondernomen.

Aan het eind van de ochtend vraagt Armando ons of we mee willen op de boot voor een rondje om het eiland. Dat willen we natuurlijk wel. We stappen op een volledig van riet gemaakte boot, de traditionele boot van de eilandbewoners waarmee ze visten en op vogels jaagden. Het maken van deze boot heeft Armando twee volle weken gekost, met hulp van enkele anderen. Hij peddelt ons om het eilandje heen en laat ons zien hoe het eiland is opgebouwd, hoe je riet kapt en hoe je hier vissen vangt. Het is een mooi tochtje, waarbij we ook meer te weten komen over het leven op de Uros-eilanden.

Titicaca, PeruTiticaca, Peru

Bij terugkomst staat de lunch klaar voor ons. Wat een luxe. El almuerzo (lunch) is de belangrijkste maaltijd voor de Peruanen en bestaat uit meerdere gangen, waarvan altijd een warme. We krijgen een heerlijke soep en daarna een vis- of kipmaaltijd, met couscous en groenten geserveerd.

Titicaca, PeruHierna hebben we lekker weer tijd voor onszelf en nestelen we ons wederom in de stoeltjes aan het meer. In de namiddag is het mogelijk om je in de traditionele kleding te hijsen en dit mondt uit in veel gelach en gênante momenten. Het staat ons gewoon niet. De zus van de eigenaar legt een kleedje met zelfgemaakte kleedjes en kussenslopen uit in de hoop dat we iets kopen. Ik besluit een klein rieten bootje te kopen. Hierna stappen we aan boord van een motorbootje en varen we dichter langs de andere Uros-eilanden om een impressie te krijgen. De dagjesmensen zijn al weg en het is er rustig nu. We varen langs het plaatselijke drijvende voetbalveld, de kerk, en de basisschool.

Titicaca, Peru

Titicaca, Peru

Titicaca, PeruDeze bijzondere dag sluiten we af met een fles wijn aan het water. We durven het aan, want we hebben gelukkig geen enkele last van de hoogte. Het is een bijzonder moment op zo’n eilandje, met zicht op de ondergaande zon en een wijntje in de hand. Genieten! Als diner krijgen we nog een warme maaltijd en wat fruit toe. Een paar uur later duiken we ons bedje in en wat blijkt: er ligt een warme kruik in ons bed. Het zijn de kleine dingen en gebaren hier die je zo welkom doen voelen. Voldaan vallen we snel in slaap.

Titicaca, Peru

Na het ontbijt worden we weer teruggebracht naar Puno. Maar niet voordat we een stempel van het Titicacameer in ons paspoort hebben gekregen.
Het was een onvergetelijke ervaring bij Uros Qhanita Lodge!

Titicaca, Peru

Hoe kom je bij het Titicacameer?

Puno ligt aan het Titicacameer en is de uitvalsbasis voor tripjes over het meer. Vanuit verschillende plekken in Peru (Cusco, Arequipa en Chivay) gaan er bussen naar Puno. De meeste reizigers blijven hier een nachtje slapen, om de volgende morgen vroeg naar een van de eilanden op het Titicacameer te kunnen gaan. Naast de bus, is het ook mogelijk om met het vliegtuig richting het meer te gaan. Bij Juliaca, een stad op ongeveer 45 minuten van Puno is er een vliegveld. Vluchten hierheen gaan meestal vroeger op de dag, aangezien het in de middag vaak flink kan waaien en vluchten dan geen doorgang kunnen vinden. Vanaf Juliaca kan je een lokale bus nemen of een taxi naar Puno. 

Tips

→ Neem zonnebrand en een hoed mee. De zon is hier enorm fel. Een ritje van een uur op een boot kan er voor zorgen dat je al verbrand. Ook al is het maar 10 graden.

→ Het kan in de avond en nacht flink afkoelen op het meer en in Puno. Tussen juni en september kan het hier zelfs flink vriezen. Neem dus naast je zonnebrand ook een dik vest of trui mee. In de hutjes op het meer liggen er voldoende warme wollen dekens, dus in je bed zal je het niet gauw koud krijgen.

Check of er bij de accommodatie eten en drinken verkrijgbaar is (met name water). Bij de accommodatie waar wij verbleven konden we water kopen. dat scheelt een hoop extra gesjouw. 

Meer reisinspiratie

7 comments

  1. Wat een bijzonder heerlijke ervaring moet dit geweest zijn! Wij hebben slechts een dagtour gedaan toen we daar waren, wat overigens ook een mooie ervaring was. Maar dit klinkt een stuk beter 🙂

  2. Ik had al wel eens gelezen over de eilanden van riet, maar dan alleen over de dagtour. Leek me niet zo boeiend, maar jouw dag was zo anders. Veel interessanter! Leuk om te weten dat je zo meer te weten kunt komen over de eilanden!

  3. Wat ziet het er mooi uit! Ik had van alle kanten gehoord dat Lake Titicaca aan de Peru kant heel toeristisch zou zijn, dus uiteindelijk sliep ik aan de Bolivia kant.

    Leuk dat je alles zelf hebt geregeld. Het ziet er uit als een authentieke ervaring.

  4. Dat lijkt me zo gaaf om mee te maken. Peru staat op de nominatie om in oktober te bezoeken (met nog twee andere bestemmingen..twijfel, twijfel) en hier zou ik dan zeker naar toe willen gaan. Het lijkt me ook een heel fotogeniek land.

  5. Tof om te lezen en wat een waanzinnig mooie foto’s heb je gemaakt. Bizar dat mensen zo leven he? Ik denk dan: waarom zoveel moeite doen om aan je eilandje te werken en ga lekker op het vasteland wonen…! 🙂
    Maar het ziet er wel uit als een hele gave ervaring! En inderdaad stukken beter dan de commerciële trips.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *